Profile and activity for Juul Langenberg

Juul Langenberg2 years ago Wij zijn de Refreintjes.nl en brengen voor onze oudere medemens een gezellig programma met muziek en wat theater, waarbij we onze ouderen zo mogelijk ook graag betrekken. Wij hebben dat getypeerd als Muzeater.Dit doen we al 13 jaar met veel plezier in en buiten onze Brabantse grenzen. Voor het Bevrijdingsjaar: wij zullen een aantal liedjes, die ook in en na de oorlog klonken, opnemen in ons programma. Deze zullen dan ook aangekleed worden met de nodige humor en interactie met het publiek.Organiseer jij een activiteit waarbij je het leuk zou vinden dat wij komen zingen, omdat dit mooi aansluit? Neem dan zeker even contact met ons op.Let op! Wij zijn moeilijk snel verplaatsbaar door de vele attributen en piano, dus we kunnen wel maar op één locatie tegelijk spelen.

Juul Langenberg2 years ago

Juul Langenberg3 years ago Op 2 en 3 november neemt Mattie Trommelen je mee op een fietstocht door Oosterhout. Onderweg kom je langs verschillende monumenten, die ons heden ten dagen nog herinneren aan de tijd van oorlog en bevrijding, nu 80 jaar geleden. Onderweg maak je verschillende stops en zal Mattie je wat vertellen over het monument en de gebeurtenis. Als geschiedenisdocent weet hij het nodige te vertellen over de historie van de stad en de context van ontwikkelingen. Vooralsnog:2 groepen dag, max 15 personen. Dit zal gaan op inschrijving.

Juul Langenberg2 years ago

Juul Langenberg5 years ago Ik was 6 en mijn broer Mario 8 jaar toen we naar de Heuvel stapten. We wilden allebei lid worden van het koor. Bij rector Fick moesten we allebei voorzingen. Dat ging best goed en we mochten naar de opleidingsklas. We gingen dus 2 keer per week naar Heuvel 12 waar rector Fick woonde. Hij woonde er niet alleen maar met zijn broer en diens vrouw. Die hadden een handel in naaimachines. Die opleiding was in het begin gericht op stem-en gehoorvorming. Dat betekende dus ook dat we muzieknoten leerden lezen. Je begon eerst als mus, daarna werd je mees en tenslotte vink. Na ongeveer een half jaar mochten we partijrepetities van de “echte” nachtegalen bijwonen. In die tijd waren er twee leraren die ons in de zangschool begeleidden, nl. de heren van Rijckevorsel en Van Tiel. Maar we waren nog niet meteen volwaardig nachtegaal. Eerst werden we kwart- en half nachtegaal. Daarna kwam je met kleine lettertjes op de reservelijst te staan. En tenslotte zong je voor het echt en mocht je mee op tournee. Tijdens die repetities ging het er soms heftig aan toe. Gingen de repetities volgens rector Fick niet goed genoeg, dan merkte je dat direct. Hij kon soms flink verbaal tekeer gaan. Het reistenue bestond uit een lange grijze broek met een jack en een pet. Over dat jack liepen rode biezen. Het galakostuum hadden we tijdens de concerten aan. Dat bestond uit een zwarte korte broek en een crèmekleurige bloes met een rode baret en rode stropdas. Als je wat langer lid van het koor was, kon je van alles verdienen, zoals speldjes van vogeltjes, epauletten, manchetten en rode en zwarte koorden (valk en arend). Arend was de hoogste onderscheiding die je kon verdienen. Je moest dan ook enig overwicht op de jongere kinderen hebben.Rector Fickkoor. Dat was in 1939. Daarvoor leidde hij het Theresiakoor in Breda en iets later het Matrozenkoor uit Den Haag.. Rector Cantor is de officiële titel van de directeur van een kathedraal koor. Omdat er in Oosterhout geen kathedraal was moest hij zelf inhoud geven aan deze functie. In 1936 kocht rector Fick het pand Heuvel 12 in Oosterhout. Hij kwam in contact met het Oosterhoutse St. Janskoor van broeder Pius. Toen broeder Pius werd overgeplaatst nam rector Fick de leiding van het koor op zich. Het koor groeide langzaam uit tot de Oosterhoutse Nachtegalen. Het koor begon op tournee te gaan. Eerst in Nederland, toen ook naar België, Duitsland en Italië en daarna, toen wij geen lid meer waren, naar Canada, Iran, Amerika, Spanje, Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland, Canada en verschillende andere landen. Toen was het ook een gemengd koor geworden. Tijdens de kersttournee in 1974 werd Rector Fick ernstig ziek en op 4 januari 1975 overleed hij in Rastat in de omgeving van Baden-Baden. Na zijn overlijden nam Tiny Schoones de leiding van het koor over en nu is zijn zoon Wim Schoones de muzikale leider. Rector Fick was niet overal geliefd. Misschien vanwege zijn succes met het koor of vanwege het vrijgevochten leven dat hij leidde. Naast zijn goede eigenschappen had de rector ook zijn andere kanten. Vooral als er weer een concert in Italië om onbekende redenen niet doorging kon hij zelfs in het Italiaans flink van leer trekken. Soms was ik zelfs bang van hem. Vooral als ik alleen met hem pianoles kreeg. Dat heb ik daarom ook maar drie maanden volgehouden. TourneesOp achtjarige leeftijd mocht ik al mee op tournee. Die rondreizen waren meestal drie keer per jaar. De kerst- en paastournees gingen meestal naar Duitsland, waar we nogal wat concerten gaven en naar Italië. In Duitsland logeerden we bij gastouders. Die waren bijna allemaal zeer aardig voor ons. Soms hielden we nog vele jaren contact met onze gastouders. Meestal kwamen we met zijn tweeën bij een gastgezin. Dat was wel leuk, we hadden steun aan elkaar. Het was toch een vreemde omgeving waar je terecht kwam. Eén keer hadden mijn broer en ik een vervelende ervaring. We waren ingekwartierd bij Amerikanen, waarvan de man militair was. De Amerikanen waren jaren na de oorlog nog in Duitsland gelegerd. Daar waren we er van getuige hoe de vader zijn kinderen afranselde. We sliepen die nacht niet veel, bang dat ons dat ook zou overkomen. Rector Fick was lang van tevoren met zijn grote zwarte Buick door Duitsland en Italië gereisd. Daar had hij de concerten schriftelijk vast laten leggen. We zongen in grote en kleine zalen en ook in kerken. De rector maakte voordat de reis begon een reisbeschrijving. Daar stond in waar we naar toe gingen en welke spulletjes we mee moesten nemen. Ook stond er informatie in over het natuurschoon en over de dorpen en steden die we gingen bezoeken. Tijdens onze Rijnreis bv. kregen we verhalen te lezen over de kastelen die aan de Rijn lagen en de sagen die daaraan waren verbonden. We aten van de meegebrachte blikjes vlees. Brood en melk kochten we ter plaatse. Als het goed weer was gingen we picknicken. Woutje Maas uit Tilburg was onze vaste chauffeur. Rector Fick was natuurlijk onze dirigent en Jac van Bommel de vaste begeleider op de piano. Pater Kanters ging mee als geestelijk begeleider. Er gingen zo’n 34 kinderen tussen de 8 en 15 jaar mee. In de bus was er een bepaalde rangorde: de jongsten zaten voorin en de oudsten achterin. In Italië logeerden we altijd in kloosters. We lagen daar in grote zalen bij elkaar. ’s Middags moesten we slapen om ons voor te bereiden op de avondconcerten. Ook moesten we verplicht thee drinken: pepermunt of kamille thee. Tijdens die concerten moesten we in de pauze foto’s en grammofoonplaten verkopen. We zongen vierstemmig: sopranen, mezzo’s, alten en derde alten. Die stemmen waren van jongens bij wie de stem was gebroken, de ouderen onder de nachtegalen. Onuitwisbaar zijn de reizen naar Rome, Sardinië, Sicilië met de tempels van Agrigento en Elba. In Rome mochten we op audiëntie bij twee pausen: Pius X11 en Johannes XX111. Tijdens die bezoeken mochten we ook enkele liederen zingen. Op de oversteek met de boot van Civitavecchia naar Sardinië was iedereen zeeziek, behalve de chauffeur en de kapelaan. Die moesten dan ook de kots opruimen. Onze eerste vliegreizen gingen van Amsterdam naar Napels en van Rome naar Brussel. Een ongelooflijke ervaring in een Convair, een tweemotorig vliegtuigje op 6000 meter hoogte.Ook het optreden in de Scala van Milaan was onvergetelijk. Mario en ik zongen samen met rector Fick het lied: Schlafe mein Prinschen, schlaf ein. Wij zongen liederen in wel vijftien talen: soldatenliederen, motetten, walsen, volksliederen, wiegeliedjes, gregoriaanse missen en ga zo maar door. Jongens en jongens verkleed als meisjes voerden ook een klompendans uit. Dat gebeurde op de muziek van Czaar en Zimmermann. Van Mozart zongen we het Ave Verum en Laudate Dominum. Het lied De Zilvervloot werd ook dikwijls gezongen. Natuurlijk De Krönungsmesse van Mozart niet te vergeten en de walsen van Strauss. Deze walsen werden door rector Fick in het Nederlands bewerkt. Wij zongen deze walsen en trouwens alle nummers uit ons hoofd. Als afsluiting zongen we het volkslied van het land waar we het concert gaven. Daarna volgde natuurlijk een geweldig applaus. Rector Fick schreef zelf ook liederen, bewerkte er vele, zocht liederen uit lang vervlogen tijden op en zong zelf ook solo. De Nachtegalen namen verschillende liederen op. Zowel op single, langspeelplaat, cd als op zogenoemde zingende kaarten. Het repertoire was zowel religieus als werelds. Twee solosopranen uit die tijd waren Sjaak Bakx en Johan van der Kaa. De jaren dat wij lid waren hebben veel opgeleverd. De interesse voor allerlei soorten muziek, het op jeugdige leeftijd van huis zijn, ver van je vertrouwde omgeving, de geweldige natuur en cultuur die we onderweg tegenkwamen en ervoeren. Door de nachtegalen hebben wij belangstelling voor muziek en geschiedenis opgedaan. Dat heeft ons leven verrijkt.Nico Bekers

Juul Langenberg

All input submitted by this participant

De Refreintjes

Militairen oefeningen

Fietsen langs sporen van oorlog en vrede

Kampement in het Stadspark

Toer met militaire voertuigen

Opleiding tot Nachtegaal